Powierzchowne zapalenie mieszków włosowych

Powierzchowne zapalenie mieszków włosowych jest wywoływane najczęściej przez gronkowca złocistego. Do przyczyn wystąpienia tej choroby należą także okluzja, czyli zjawisko, wskutek którego naczynia krwionośne stają się niedrożne, oraz maceracja, czyli uszkodzenie wierzchnich warstw skóry poprzez długotrwały kontakt z wilgocią. Powierzchowne zapalenie mieszków włosowych jest spotykana najczęściej w klimacie wilgotnym, a w strefie o klimacie umiarkowanym – w miesiącach letnich. Choroba dotyka częściej mężczyzn, niż kobiet.

Objawy powierzchownego zapalenia mieszków włosowych

Pierwotny objaw powierzchownego zapalenia mieszków włosowych to krostki przymieszkowe, z których wyrastają pojedyncze włosy. Jeżeli choroba zajmuje mieszki włosów meszkowych, trudno jest dostrzec włosy wyrastające z mieszka. Włosy meszkowe są bardzo krótkie i jasne, praktycznie niewidoczne. Porastają one zdecydowaną większość powierzchni ciała. Zmiany skórne, typowe dla powierzchownego zapalenia mieszków włosowych, mają postać niewielkich krostek o napiętej powierzchni, wypełnionych ropą. Krostki po pewnym czasie pękają, tworząc strupy na zaczerwienionej skórze. Na tym etapie choroby identyfikacja zmian, jako efektu wystąpienia powierzchownego zapalenia mieszków włosowych, jest już utrudniona.
Najczęściej zajmowane części ciała to twarz, szyja i pachy. Bardzo rzadko zdarza się, by powierzchowne zapalenie mieszków włosowych przeszło w formę przewlekłą choroby. Raczej nie spotyka się również sytuacji, w której chorzy skarżą się na ból, bądź świąd, wywoływany przez krostki.

Diagnoza i leczenie w przypadku powierzchownego zapalenia mieszków włosowych

Ostra postać powierzchownego zapalenia mieszków włosowych jest stosunkowo łatwa do rozpoznania, istnieją jednak choroby, które mogą objawami przypominać zmiany towarzyszące zapaleniu mieszków włosowych. Podobnie wyglądające zmiany skórne mogą być objawem drożdżakowego zapalenia mieszków włosowych, a także podrażnienia mieszków poprzez działanie substancji chemicznych i lekarstw (np. glikokortykosteroidów). Objawy powierzchownego zapalenia mieszków włosowych mogą wyglądać podobnie do zmian skórnych charakterystycznych dla trądziku, kiły oraz halogenodermii.
Leczenie powierzchownego zapalenia mieszków włosowych może mieć charakter miejscowy lub ogólny. W leczeniu ogólnym stosuje się antybiotyki, które swym spektrum działania obejmują gronkowce. Zazwyczaj wystarczające jest zastosowane leczenie miejscowe. Stosowane są okłady z antybiotykiem, których celem jest wysuszenie zmian, oraz roztwory dezynfekujące zmienioną chorobowo skórę. W trakcie trwania terapii wskazana jest szczególna dbałość o higienę, aby uniknąć przeniesienia infekcji na inne obszary ciała.